Što Matica ne može, može Dijaspora! U Beogradu je 2007. godine osnovan Muzej dijaspore i seobe, jedinstven u regionu. Muzej su osnovali Zoran Jovičić i njegova supruga Julijana, koji važe za svetski priznate stručnjake evropske i prekomorske migracije. Osim bogate biblioteke, kolekciju ovog privatnog muzeja čine slike, pisma, vozne karte, diplome i rodoslovi srpskih iseljenika, slike iz istorije srpskih crkava u dijaspori, a poseban deo prikazivaće sudbinu srpske naučne i književne inteligencije, od Nikole Tesle do Mihajla Pupina, Miloša Crnjanskog i porodice Karađorđević. Sedište Muzeja je u Pajsijevoj ulici br. 5, ali će se glavna muzejska delatnost odvijati u okolini Beograda, tačnije u selu Veliki Borak gde je zakupljen ogroman posed sa izložbenom zgradom i nizom budućih vrlo interesantnih pratećih objekata.
– Projekat je završen 40 odsto, neke zgrade postoje, neke treba da se izgrade, sakupljamo novac, očekujemo sredstva iz Fonda dijaspore za maticu, a neka prikupljamo sami. U ovom periodu glavni finansijer bio je Junajted koledž pres, moja porodična firma za učenje stranih jezika i izdavaštvo, sa ograncima u Engleskoj, Nemačkoj i Sidneju. Pojavljuju se i drugi pokrovitelji koji žele da pomognu. čitav muzejski kompleks će imati 2.000 m2 i nekoliko hektara predviđenih za sportske terene, kampovanje i ostale aktivnosti, biće to pravo dijasporsko selo – kaže direktor i osnivač Muzeja Zoran Jovičić.
Jedan od uzora je i mreža muzeja jevrejske istorije i dijaspore koji postoje u skoro svim svetskim metropolama, sa centralnim Muzejom dijaspore u Tel Avivu, a ima ih više od 200.
Jovičiću je kao primer za ugled poslužio i Srpski muzej u Vindzoru u Kanadi, koji su pre dve decenije osnovale kanadske Srpkinje.
– Vreme je da se u nas ponovo razvije zadužbinarstvo, a da tajkuni postanu mecene – nalazi rešenje problema Jovičić.
