Nikola Nestorović bio je jedan od najznačajnijih srpskih arhitekata i univerzitetski profesor koji je svojim delom snažno obeležio Beograd i srpsku arhitekturu s kraja 19. i prve polovine 20. veka. Rođen je 15. aprila 1868. godine u Požarevcu, a iza sebe je ostavio više od šezdeset arhitektonskih ostvarenja, među kojima su neka od najprepoznatljivijih zdanja u prestonici. Posebno mesto u njegovom opusu zauzimaju Uprava fondova, Beogradska zadruga, Hotel Bristol i zgrada Tehničkih fakulteta.
Reklama
Osnovnu školu i nižu gimnaziju završio je u rodnom Požarevcu, a potom se školovao u Beogradu, gde je maturirao u Realnoj gimnaziji. Na Tehničkom fakultetu Velike škole diplomirao je 1890. godine, nakon čega se zaposlio kao podinženjer u Ministarstvu građevina. Prvi službeni zadaci odveli su ga u Požarevac, gde je radio na obeležavanju šuma i regulaciji toka Morave. Ipak, njegov profesionalni put ubrzo ga je ponovo vratio u Beograd.
Prekretnica u njegovom obrazovanju nastupila je kada je, i bez stipendije, otišao na Tehničku visoku školu u Berlin. Studije je završio 1896. godine, a zatim položio i državni ispit. Po povratku u Beograd nastavio je rad u Ministarstvu građevina, dok je već 1898. postao honorarni profesor Tehničkog fakulteta. Za stalnog vanrednog profesora izabran je 1905, a za redovnog 1919. godine. I posle penzionisanja ostao je vezan za Fakultet, radeći kao honorarni nastavnik sve do Drugog svetskog rata.
Nestorović je stvarao u duhu akademizma, ali je bio otvoren i za savremenija secesijska stremljenja. Tokom karijere pažljivo je balansirao između proverenih akademskih pravila i novog umetničkog izraza, a naročito je snažan trag ostavio u saradnji sa arhitektom Androm Stevanovićem. Zajedno su oblikovali neka od najlepših beogradskih zdanja, među kojima se izdvajaju Uprava fondova, Beogradska zadruga i zgrada trgovca Stamenkovića, poznata kao Zgrada sa zelenim pločicama.
Posebno važna mesta u njegovom opusu zauzimaju i kuća u Kneza Miloša 40, kao i zgrada „Putnika” na Terazijama, podignuta 1914. godine za potrebe banke Nikole Boškovića. Njegova dela i danas svedoče o vremenu u kojem je Beograd dobijao svoje moderno arhitektonsko lice.
Nikola Nestorović je umro u Beogradu 18. februara 1957. godine. Iza njega su ostali i značajna profesionalna zaostavština i porodični trag: njegov sin bio je arhitekta Bogdan Nestorović, što dodatno potvrđuje mesto porodice Nestorović u istoriji srpske arhitekture.
Izvor: Rasejanje.info
